کتاب بیدادهای ناپیدا

 پیشگفتار کتاب بیدادهای ناپیدا: حتما ضرب‏المثل ” چوب خدا صدا ندارد ” را شنیده‏اید‏. نه عزیز چوب خدا صدا دارد، ما نمی‏شنویم که برای شنیدنش گوش‏ها شنوا باید تا بشنود.

در کتاب “پسرک نقره فام” مطلبی را نوشته بودم که چنین بود:

بغضی مطبوع حنجره‏ام ‏را می‏فشارد، تعداد معدودی از خوانندگان عزیز از من پرسیدند چگونه بغض مطبوع می‏شود؟ اگر مطبوع است چرا بغض؟ و اگر بغض است چگونه مطبوع؟‏ قبل از پاسخ به این سوال نکته‏ای را یادآوری کنم و آن این که اگر سوال کنندگان معدود بودند یکی از دلایلش توجه کافی نکردن سایرین بوده و تاکید مجدد دارم، مطالب را با تمرکز و دقیق مطالعه نمایید و اما پاسخ:

هرگاه یکی از نزدیکانم مرتکب خلافی می‏شود یقین دارم که کیهان مجهز به دوربین مخفی است و جایی برای پنهان شدن وجود ندارد. حتما پاسخ مناسب داده خواهد شد. این جاست که بغض به سراغم می‏آید و اما مطبوعش، آنجاست که با باورهایم هم‏خوانی دارد و در طول زیستن به بیراهه نرفته ‏ام.

همراهان گرامی شاید این سوال هم پیش آید که اصلا انگیزه‏ی من از نوشتن این کتاب چیست؟ که سوالی بسیار به جا و مناسب است.

به هر حال هرکدام از ما وظایفی داریم که در حد بضاعت و توانایی‏ هایمان باید انجام دهیم و من برخود فرض می‏دانم تا آنچه را که در طول زندگی‏ام دریافته‏ام ‏و یا ادراک کرده و در خلال زندگی به کار بسته‏ام ‏و شاهد و ناظرش بوده‏ام ‏به شما انتقال دهم، باشد از این رهگذر با حقایقی آشنا شویم که سال‏های زیادی از آن‏ها‏ غافل بوده‏ایم‏.

عزیزان مطلبی را که الآن به آن می‏پردازم بسیار بسیار اهمیت دارد. اصلا شما فرض کنید یک فرضیه یا گمانه زنی است. بگذاریم اندیشه ‏هایمان از قفس آزاد گشته و مجال پرواز پیدا کنند.