کتاب سایه‌های بی‌صدا

در پنجاه سال گذشته، دانش استرس پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ای داشته است. از کارهای بنیادین هانس سلیه که مفهوم استرس را به عنوان «پاسخ غیراختصاصی بدن به هر گونه تقاضا» تعریف کرد، تا مدل‌های جدیدتر مانند مدل «آلودگی روانی» و «بار آلستاتیک» که نشان می‌دهد چگونه استرس مزمن، حتی در سطوح پایین، تار و پود سیستم عصبی، ایمنی و غدد درون‌ریز را فرسایش می‌دهد. اما فاصله میان این یافته‌های علمی و درک عمومی از استرس، هنوز بسیار زیاد است. بسیاری از مردم هنوز استرس را معادل «فشار کاری زیاد» یا «مشکل مالی حاد» می‌دانند، در حالی که استرس پنهان اغلب از جایی سر می‌زند که کمترین انتظار را داریم: از یک اعلان ناگهانی موبایل، از نگاه سرد شریک زندگی هنگام  شام، از صدای همیشه روشن تلویزیون در پس‌زمینه، یا از صدای درونی که می‌گوید «تو باید بهتر از این باشی».