کتاب با تجربهها و تأملات شخصی پاتریشیا شوولند آغاز میشود؛ جایی که او از مواجههی خود با سوگ خانوادگی و شکلگیری مسیر حرفهایاش در همراهی با سوگواران میگوید. سپس کتاب بهتدریج وارد معرفی نگاه نویسنده به سوگ میشود؛ نگاهی که اندوه را امری طبیعی میداند و بر شنیدن تجربهی یگانهی هر فرد تکیه دارد. نویسنده انواع مختلف فقدان و تفاوت واکنشها به آنها را بررسی میکند و با مثالهای متعدد نشان میدهد که سوگ میتواند سالها در لایههای پنهان زندگی باقی بماند. بخشهای بعدی به مدل هفتگانهی نویسنده برای کوچینگ سوگ اختصاص دارند؛ مدلی که با سنجش وضعیت مراجع شروع میشود و تا بازسازی معنا، ایجاد شبکهی حمایت و حرکت بهسوی زندگی تازه پیش میرود.