ما بیشتر از آنچه تصور میکنیم، با یکدیگر حرف میزنیم؛ اما کمتر از آنچه فکر میکنیم، یکدیگر را میفهمیم.
گاهی کلمات درستاند، اما گفتوگو به بیراهه میرود. گاهی نیت ما خوب است، اما طرف مقابل احساس میکند قضاوتش کردهایم. گاهی با تمام وجود میخواهیم کمک کنیم، اما حضور ما برای دیگری شبیه فشار است. گاهی سکوت میکنیم تا دعوا نشود، اما همان سکوت فاصلهای عمیقتر میسازد و گاهی، مسئله اصلا چیزی نیست که گفته میشود.
پشت یک مهم نیست ممکن است ترس باشد. پشت یک عصبانیت، اضطراب. پشت یک شوخی، نیاز به تأیید. پشت یک مخالفت، ترس از قضاوت و پشت یک سکوت، حرفی که هنوز راهی برای شنیدهشدن پیدا نکرده است.
ارتباط موثر، فقط هنر خوب حرف زدن نیست؛ هنر دیدن آن چیزی است که هنوز به زبان نیامده. این کتاب از همین نقطه آغاز میشود.