چشم انداز تاریخ اثر جان لوئیس گدیس، تأملی سنجیده و روش مند در باب ماهیت آگاهی تاریخی و شیوۀ کار مورخان است.
گدیس، با بهره گیری از مثال هایی برگرفته از تاریخ نگاری کلاسیک، علوم طبیعی، هنر و ادبیات نشان می دهد که تاریخ نه صرفا بازگویی گذشته، بلکه فرایندی پیچیده از بازنمایی، گزینش و تفسیر است.
او با استعارۀ «چشم انداز»، جایگاه مورخ را توضیح می دهد: کسی که ناگزیر از فاصله گرفتن از گذشته است تا بتواند الگوها، ساختارها و پیوندهای پنهان را تشخیص دهد، بی آن که به توهم قطعیت یا پیش بینی دچار شود.
این کتاب، برخلاف آثار صرفا نظری در فلسفۀ تاریخ، با نثری روشن، موجز و گاه طنزآمیز نوشته شده است و مفاهیمی چون زمان و فضا، علیت و احتمال، پیچیدگی، آشوب، و نسبت تعمیم و تخصیص را به گونه ای ملموس بررسی می کند.
گدیس با گفت وگویی انتقادی با متفکرانی چون توکودیدس، ماکیاولی، بلوخ و کار، مرز میان تاریخ، علوم اجتماعی و علوم طبیعی را بازاندیشی می کند و نشان می دهد که چرا روش تاریخی با وجود محدودیت هایش، همچنان یکی از کارآمدترین شیوه ها برای گسترش تجربۀ انسانی است.
چشم انداز تاریخ اثری است برای دانشجویان، پژوهشگران و همۀ کسانی که می خواهند بدانند مورخان چگونه می اندیشند،چگونه از گذشته معنا می سازند و چرا تاریخ، بیش از آنکه مجموعه ای از پاسخ های قطعی باشد، تمرینی مداوم در قضاوت، فروتنی و فهم پیچیدگی جهان انسانی در طول زمان معاصر است.
جان لوئیس گدیس (زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۴۱) مورخ آمریکاییِ دوران جنگ سرد، متخصص علوم سیاسی و نویسنده است. او استاد کرسی «رابرت ای. لاوت» در رشتهٔ تاریخ نظامی و دریایی در دانشگاه ییل است.او بیش از هر چیز به خاطر پژوهشهایش دربارهٔ جنگ سرد و «استراتژی کلان» شهرت دارد و روزنامهٔ نیویورک تایمز از او با عنوان «رئیس مورخان جنگ سرد» یاد کرده است.گدیس همچنین زندگینامهنویس رسمی جورج اف. کنان، دیپلمات و مورخ برجستهٔ آمریکایی در قرن بیستم، میباشد. کتاب او با عنوان «جورج اف. کنان: یک زندگی آمریکایی» (۲۰۱۱) که به زندگینامهٔ کنان میپردازد، برندهٔ جایزهٔ پولیتزر در سال ۲۰۱۲ در بخش زندگینامه یا خودزندگینامه شد.