کتاب ما خوش‌شانس ترینیم

ناداستان «ما خوش‌شانس‌ترینیم» با روایتی از یک شب بحرانی در زندگی نویسنده آغاز می‌شود؛ شبی که به‌دلیل مستی، دختر خردسالش را تنها می‌گذارد. این اتفاق نقطهٔ عطفی در مسیر زندگی این نویسنده می‌شود. او که سال‌ها با اعتیاد به الکل دست‌وپنجه نرم کرده، در ظاهر زندگی موفقی دارد، اما درونش پر از اضطراب و ترس و احساس شکست است. روایت کتاب حاضر از لحظه‌های سقوط و شرم تا تلاش‌های مکرر برای ترک اعتیاد و تجربهٔ هوشیاری پیش می‌رود. نویسنده با جزئیاتْ احساسات، افکار و رفتارهایش را در مواجهه با وسوسهٔ نوشیدن و تلاش برای بازسازی زندگی شرح می‌دهد. او از جلسات گروهی، حمایت دوستان و خانواده و همچنین مبارزه‌های درونی خود می‌گوید. کتاب به‌تدریج نشان می‌دهد که مسیر بهبودی، خطی و ساده نیست؛ بلکه پر از لغزش، تردید و بازگشت است. نویسنده در این مسیر با مفاهیمی چون مسئولیت‌پذیری، پذیرش خود و جست‌وجوی معنا در زندگی روبه‌رو می‌شود و تلاش می‌کند تا با صداقت، آسیب‌پذیری و امید راهی برای ادامه‌دادن پیدا کند.