در نزدیکی اردوگاهی کار اجباری از منطقهی دونتسک، دستهای قو در مه غلیظ فرود میآیند؛ آنها محوطهی روشن و محصور اردوگاه را با دریاچه اشتباه گرفتهاند. زندانیان با دیدن پرندگان از آسایشگاهها بیرون میریزند تا لحظهای به تماشای زیبایی و آزادی قوها بنشینند، اما نگهبانان بهسوی قوها شلیک میکنند. در آشوبی که بهپا میشود، یکی از زندانیان میگریزد و خود را به کریمه میرساند. او درون بنای فلزی داس و چکش پناه میگیرد. اما نمادی که قرار است یادآور آرمانهای شوروی باشد، بهزودی به زندان تازهی او بدل میشود.