هرکسی بهنحوی قصد داشت چهاردیواری دنجی برای خودش بتراشد جزیرهای تکافتاده از دیگران. بااینهمه زمانهایی در تاریخ هست که هیچکدام از این حصارها نمیپاید توفان جنون جمعی و سیلاب وقایع روز بالا میآید. میکوبد به دیوارهایی که دور خودمان چیدهایم و میریزدشان پایین؛ و آنوقت نویسنده یا هر آدم دیگری باید قبول کند که گریزی از سیلاب لجن و کثافتی که زمانه روی سرش هوار میکند نیست.