از ترمه و تغزل

az terme va taghazol

مشخصات کتاب از ترمه و تغزل
قطع :رقعی
نوع جلد :زرکوب
شابک :978-6001741807
تعداد صفحه :296
سال انتشار شمسی :1397
سری چاپ :10
زودترین زمان ارسال :3 اردیبهشت

معرفی کتاب از ترمه و تغزل اثر حسین منزوی | ایران کتاب

از ترمه و تغزل گزیده ای از آثار حسین منزوی است که با نظارت خود او به رشته تحریر در آمده است.

این گزیده شعر شامل هفت بخش بنام های « حنجره زخمی تغزل» که خود شامل دو بخش است که بخش اول آن تعدادی شعر آزاد و چند رباعی است و بخش دوم آن شامل تعدادی غزل است.

بخش دوم بنام «با عشق تاب می آورم» که شامل تعدادی شعر آزاد و شعر سپید است. بخش سوم بنام« از شوکران و شکر» و بخش چهارم به نام «با عشق در حوالی فاجعه» که شامل تعدادی غزل است.

بخش پنجم بنام «همچنان ازعشق» که شامل تعدادی مثنوی، رباعی وچند کار پراکنده دیگر است.

بخش ششم بنام « از کهربا و کافور» شامل تعدادی غزل و بخش هفتم به نام « تیغ و ترمه» شامل چند شعر آزاد و سپید است.

حسین منزوی هر چند محوریت سرایش خود را تغزل قرار داده است اما در عرصه شعر اجتماعی و شعر آیینی نیز آثار برجسته ای را خلق کرده است.

زبان شعر منزوی در تغزل هایش سهل و ممتنع است و بسیار به زبان سعدی نزدیک است.

شعرهای آزاد و سپید منزوی اگر چه نمونه های نسبتا موفقی از این نوع شعر هستند ولی در سایه شکوه غزل های او رنگی ندارند.

حسین منزوی نقشی تعیین کننده در روال غزل معاصر خصوصا پس از خود دارد به طوری که رد پای او در بسیاری از شاعران بزرگ امروز می توان مشاهده کرد.

در کل منزوی و شعرش یک برجستگی محسوس در شعر معاصر و از تحولات مهم قرن حاضر در شعر است.

طبع روان، ترکیب سازی های بدیع و فراوان، خلاقیت در کشف و پرداخت و دل سروده بودن اغلب اشعار او باعث شده که اقبال فراوانی از سوی مخاطبین جدی شعر نسبت به شعر حسین منزوی وجود داشته باشد.

کتاب از ترمه و تغزل

دسته بندی های کتاب از ترمه و تغزل
قسمت هایی از کتاب از ترمه و تغزل (لذت متن)
بی تو به سامان نرسم ، ای سر و سامان همه تو/ای به تو زنده همه من ، ای به تنم جان همه تو/من همه تو ، تو همه من ، او همه تو ، ما همه تو/هرکه و هرکس همه تو ، ای همه تو ، آن همه تو/من که به دریاش زدم تا چه کنی با دل من/تخت تو و ورطه تو ساحل و طوفان همه تو/ای همه دستان ز تو و مستی مستان ز تو هم/رمز نیستان همه تو ، راز نیستان همه تو/شور تو آواز تویی ، بلخ تو شیراز تویی/جاذبه ی شعر تو ، جوهر عرفان همه تو/همتی ای دوست که این دانه ز خود سر بکشد/ای همه خورشید تو و خاک تو ،باران همه تو