کتاب چیدن یال اسب وحشی

«چیدن یال اسب وحشی» مجموعه داستانی شامل هشت داستان کوتاه نوشته‌ی علی صالحی بافقی است که فضاهای متفاوتی دارند و ردپای نمادها و سمبل‌ها در آن‌ها پررنگ است.
تنهایی انسان یکی از مضمون‌های مهم این داستان‌هاست. این تنهایی در داستان‌های «ژنرال»، «این سوپرمن را دوست ندارم» و «صدای آهن روی آهن» نمود بیشتری دارد. در داستان «صدای آهن روی آهن»، مردی که پیچ و مهره‌های ریل قطار را سفت می‌کند، بازنشسته می‌شود. او روزگار خوبی ندارد؛ زنش، در میان باغچه‌ی سبزی خانه‌اش، لای ریحان‌ها و تربچه‌ها مرده است. وقتی بازنشسته می‌شود، ناگهان دست به کاری عجیب می‌زند؛ پیچ و مهره ریل‌ها را شل می‌کند. تنهایی و ناامیدی اگر دست به دست هم بدهند به هیولایی تبدیل می‌شوند که قادر به انجام هر کاری هست.
فضای برخی داستان‌ها بین وهم و خیال و واقعیت در نوسان است. اما در برخی دیگر مانند «شور مخلوط» نویسنده ما را با واقعیتی عریان روبرو می‌کند که آینه تمام‌نمای جامعه است؛ سرد، خشن و بی‌روح. در بعضی از داستان‌ها هم رگه‌هایی پنهان از طنز وجود دارد. در داستان «این سوپرمن را دوست ندارم» مرد خانواده دچار بیماری شدید قلبی شده، اما همسر و بچه‌هایش در تدارک تغییر دکور ساختمان و عوض‌کردن کاشی‌ها و سفر به گرجستان و تفلیس هستند. مرد ناامید است و این ناامیدی سم مهلکی برای قلب بیمارش به حساب می‌آید. در داستان «پدربزرگ لعنتی من» پدربزرگی که خواننده‌ای قدیمی است، دائما به زمین و زمان فحش می‌دهد؛ اما ناگهان صداوسیما بعد از سال‌ها به یاد او می‌افتد و او به یک برنامه‌ی تلویزیونی دعوت می‌شود.
نویسنده در همه‌ی داستان‌ها از عناصر طبیعی بهره می‌برد و این توصیفات گاهی آن‌قدر جان‌دار هستند که گویی مخاطب در حال تماشای تابلویی نقاشی است. مثلا در داستان «چیدن یال اسب وحشی» آمده: «تا چشم کار می‌کرد علف بود. زرد و سبز و طلایی. باد سرد می‌پیچید توی موج علف‌ها. و بعد فقط آسمان بود. بدون هیچ لکه ابری. خورشید بالای سرم بود و هوا گرم‌تر از دیشب!»
«چیدن یال اسب وحشی»، «با سگ‌ها رفیق شو!»، «پدربزرگ لعنتی من»، «این سوپرمن را دوست ندارم»، «هات داگ»، «صدای آهن روی آهن»، «ژنرال» و «شور مخلوط» عناوین داستان‌های این مجموعه هستند.
«چیدن یال اسب وحشی» مجموعه داستانی قابل تامل با مضامینی اجتماعی است که زندگی آدم‌هایی رنجور، منزوی و آسیب‌دیده را روایت می‌کند.