خواندن آثار خانم رویا صدر، همیشه با یک نوع اطمینان همراه است؛ چون مهارت، نگاه و توانایی ایشان در نویسندگی، بر همه ما روشن و مشخص است و آدم میداند که قرار است با قلمی حرفهای روبهرو شود. اما درباره کتاب «لطفاً نفس بکشید» باید صادقانه بگویم؛ از آنجایی که این کتاب مجموعهای از آثار ایشان است، من با نگاهی کمی سختگیرانهتر و انتظاراتی بالاتر به سراغش رفتم. راستش را بخواهید، در دل خودم انتظار داشتم که با مطالب و آثار بسیار قویتر، عمیقتر یا تکاندهندهتری روبهرو شوم که با سطح بالای انتظار من همخوانی داشته باشد. با این حال، نباید از حق گذشت؛ اگرچه شاید این مجموعه آن «اوج انتظار» من را برآورده نکرده باشد، اما قطعاً مطالبش «خالی از لطف» نیستند. نوشتهها کیفیت لازم را دارند و خواندنشان لذتبخش است، فقط شاید در مقایسه با پتانسیل عظیم نویسنده، کمی سبکتر از آنچه تصور میکردم جلوه کرده باشد.