کتاب قصه های تصویری از پروین اعتصامی 8

«مورچه و سلیمان» جلد چهارم از مجموعه‌ی ‌دوازده‌جلدی «قصه‌های تصویری از پروین اعتصامی» است. این مجموعه را مژگان شیخی براساس شعرهای پروین اعتصامی به شکل داستان‌هایی ساده برای مخاطبان کودک و نوجوان بازنویسی کرده است. این مجموعه با استفاده از تصاویر رنگی و زیبا داستان‌ها را بری مخاطبان ملموس‌تر می‌کند و مفاهیم داستان را به شکل بهتری به آن‌ها منتقل می‌کند. «پروین اعتصامی»، شاعر نامدار ایران، به زبان شعر، به تعلیم خصوصیات ارزشمند انسانی پرداخته و در کنار آن ویژگی‌های غیرانسانی را مورد سرزنش قرار داده است. اشعار پروین اعتصامی می‌تواند برای کودکان جالب باشد، اما باید زبان ادبی آن برای گروه سنی کودک و نوجوان ساده و روان شود تا نسل امروز با آموخته‌های بانوی شعر و ادبیات تعلیمی ایران، آشنا شوند. مژگان شیخی در این مجموعه به دنبال چنین هدفی است.
داستان «مورچه و سلیمان» گفت‌وگوی مورچه با حضرت سلیمان است. حضرت سلیمان به این مشهور بود که زبان حیوانات را می‌فهمید. پروین اعتصامی از این ویژگی سلیمان در این داستان استفاده کرده است و مژگان شیخی نیز براساس این شعر داستانی کودکانه و متناسب با درک و دریافت مخاطبان کودک نوشته است. در این داستان حضرت سلیمان در مسیر عبورش مورچه‌ای را می‌بیند که با زحمت فراوان پای ملخی را با خودش می‌برد. مورچه به‌سختی خودش را به هر طرف می‌کشد و از این بار سنگین (پای ملخ) که روی دوشش است، کمرش هر لحظه خم می‌شود. با هر گرد‌وغباری مورچه از مسیرش منحرف می‌شود و با هر بادی که می‌وزد مانند پر کاه، به این طرف و آن طرف پرتاب می‌شود. مورچه برای حمل پای ملخ چنان تلاش می‌کند که از تمام جهان به‌جز خودش، فارغ و رها شده است. سلیمان به مورچه می‌گوید، ای فقیر نادان، چرا به ملک و پادشاهی سلیمان توجهی نداری؟ بیا از این راه به قصر پادشاهی سلیمان برویم. در سفره ما هرچه دوست داری بخور. چرا می‌خواهی تمام عمرت را در حال باربری باشی. این راه قصر ما‌ست و مردم از اینجا زیاد رفت و آمد می‌کنند؛ مواظب باش کسی پایش را روی سرت نگذارد. مورچه می‌گوید: ما مورچه‌ها قناعت را دوست داریم. ما از کسی چیزی درخواست نمی‌کنیم؛ زیرا خودمان توشه و غذا داریم. من از تمام این رنج‌هایی که تحمل می‌کنم، در انتظار روزهای راحتی و آسودگی هستم. این پای ملخ را با صدها گنج عوض نمی‌کنم.
«مورچه و سلیمان» داستانی جالب و پندآموز است که کودکان را سرگرم می‌کند و به آن‌ها می‌آموزد همیشه کار و تلاش کنند تا از دیگران بی‌نیاز باشند.