کتاب عروسکم داگر

«عروسکم، داگر» کتاب داستانی تصویری برای بچه‌های ۶ تا ۹ سال است. کتاب، داستانی خواندنی و در عین حال آموزنده دارد. داستان درباره‌ی پسربچه‌ای به اسم دیو است. دیو عروسک کهنه‌‌ی قهوه‌ای رنگی دارد به اسم داگر. او عاشق این عروسکش است. دیو همه‌جا داگر را با خود می‌برد و هر وقت کثیف می‌شود، آن را می‌شورد و تمیز می‌کند. تا اینکه یک روز، دیو، داگر را گم می‌کند و همه‌جا دنبال آن می‌گردد اما نیست که نیست. بالاخره دیو عروسکش را در نمایشگاه تابستانی که در مدرسه‌ی خواهرش برپا شده، می‌بیند. او می‌خواهد داگر را بردارد اما...
شرلی هیوز، نویسنده و تصویرگر کتاب، سعی کرده است در این داستان پر تعلیق و جذاب، به بچه‌های کم‌سن و سال، از حس وابستگی بگوید، از امید و از همه‌ مهم‌تر از ایجاد حس هم‌دلی و فداکاری. هیوز در داستانش، دیو را نشان می‌دهد که چقدر دل‌بسته‌ی داگر است. دیو اصلا برایش مهم نیست که داگر چقدر کهنه است و از ریخت و قیافه افتاده است. او علاقه‌ی عمیقی به عروسکش دارد. بلا، خواهر بزرگتر دیو، این را می‌فهمد و با این‌که خودش عروسک خرسی دارد که سخت او را دوست دارد و آن را با خود به تخت‌خواب می‌برد، حاضر می‌شود با یک حرکات فداکارانه، خرسش را بدهد و داگر را از نمایشگاه مدرسه، برای برادرش برگرداند.
وقتی دیو در نمایشگاه تابستانی، عروسکش داگر را روی میز فروش اسباب‌بازی می‌بیند، هر کار می‌کند نمی‌تواند به خانم فروشنده بقبولاند که داگر، عروسک اوست و آن را می‌خواهد. خانم فروشنده فقط می‌تواند آن را به دیو بفروشد. دیو که چاره‌ای نمی‌بیند، حاضر می‌شود که از پدر و مادرش پول بگیرد تا داگر را بخرد اما دیر شده است، وقتی به سراغ فروشنده می‌رود، می‌فهمد دختری قبل از دیو آمده و آن را خریده است. این‌جاست که بلا دست به کار می‌شود. بلا، خواهر بزرگ دیو، وقتی می‌فهمد آن دختر، خرس بزرگ بلا را دوست دارد، حاضر می‌شود خرسش را به آن دختر بدهد تا در مقابل، برادرش دوباره داگر را داشته باشد.
هیوز به زیبایی در کتابش ارزش کار بلا را نشان می‌دهد. عروسک خرس بلا، بزرگ و قشنگ است و او آن را جایزه گرفته است و وقتی حاضر می‌شود به خاطر برادرش، آن را بدهد، اوج فداکاری ‌‌او را نشان می‌دهد.
نویسنده در کتاب داستان «عروسکم، داگر»‌ به زیباترین شکل ممکن به بچه‌ها از ایجاد حس هم‌دلی می‌گوید و اینکه خواهر و برادر‌ها تا کجا می‌توانند برای هم فداکاری کنند، تا آن‌جا که از چیزهایی که برای خودشان عزیز است، بخاطر خوشحالی دیگری، بگذرند.