میرزا عبدالحسین بهمنی (۱۲۷۷–۱۳۲۵ ش) شاعر و منتقد اجتماعی اهل آباده بود که اشعارش بازتاب‌دهنده تحولات سیاسی و اجتماعی ایران در فاصله اواخر قاجار تا پایان پهلوی اول است.او در سال ۱۲۷۷ ش در قریه حسین‌آباد (بهمن) آباده متولد شد و در سال ۱۳۲۵ ش هنگام شنا در آبادان بر اثر سکته درگذشت .او تحصیلات خود را در شیراز به پایان رساند، به عربی و انگلیسی تسلط یافت، سفری به هند داشت و سپس در اداره مالیه شیراز استخدام شد .عمده اشعارش غزل و قصیده با جنبه تعلیمی و اجتماعی است. او با زبانی طنزآمیز، نابسامانی‌ها و اختلاف طبقاتی جامعه را نقد می‌کرد و توجه ویژه‌ای به طبقه رنجبر داشت .در فلسفه و علوم اسلامی دستی داشت و اشعارش مملو از تلمیحات قرآنی و حدیثی بود. در قالب‌های متنوعی مثل مثنوی، مستزاد، قطعه و رباعی طبع‌آزمایی کرده و با موسیقی ایرانی نیز آشنا بود .