زکی محمد حسن یکی از مورخان و باستان‌شناسان برجسته مصری بود که در ژوئیه ۱۹۰۸ در خارطوم سودان به دنیا آمد و در مارس ۱۹۵۷ در بغداد درگذشت. او تحصیلات عالی خود را در دانشگاه قاهره آغاز کرد و سپس برای ادامه تحصیل به پاریس رفت و در سال ۱۹۳۴ از دانشگاه سوربن دکترا گرفت و همچنین دیپلم تخصصی مدرسه لوور را در زمینه آثار باستانی آسیایی و اسلامی دریافت کرد. او به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی و فارسی تسلط داشت. پس از بازگشت به مصر، به‌عنوان امین دارالآثار العربیه (موزه هنر اسلامی قاهره) منصوب شد و مدتی ریاست بخش باستان‌شناسی آن موزه را بر عهده داشت و در دانشگاه فؤاد اول (قاهره) به تدریس باستان‌شناسی اسلامی پرداخت. پس از تحولات سیاسی ۱۹۵۲ مصر، به عراق رفت و ریاست بخش باستان‌شناسی و تمدن دانشگاه بغداد را عهده‌دار شد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به کنوز الفاطمیین (گنجینه‌های فاطمیان)، الفن الاسلامی فی مصر که حاصل رساله دکترای اوست، التصویر فی الاسلام درباره نقاشی و تصویرگری در اسلام، و الفنون الایرانیة فی العصر الاسلامی اشاره کرد که به‌دلیل اهمیتش نشان معارف دولتی ایران را برای او به ارمغان آورد. آثار او که به زبان عربی نگاشته شده‌اند، همچنان به‌عنوان منابعی مهم برای پژوهشگران و دانشجویان تاریخ هنر اسلامی مورد استفاده قرار می‌گیرند.