حکیم محمد اعظم خان (ملقب به ناظم جهان)  یکی از برجسته‌ترین پزشکان و داروسازان تاریخ پزشکی هند و از نوادر اهل قلم به زبان فارسی در این سرزمین بود.او در خانواده‌ای اهل علم و طب پرورش یافت. پدرش حکیم شاه اعظم خان ملقب به «سلطان الاطباء» و خود نیز طبیبی نامدار بود. اصل و نسب خانواده‌اش به سیستان می‌رسید که بعدها به هند (شهر رامپور) مهاجرت کردند .محمد اعظم خان علوم مقدماتی مانند صرف، نحو و منطق را نزد علمای زمان خود آموخت. سپس به علم طب روی آورد و نزد استادانی چون حکیم نورالاسلام شاگردی کرد. او در ۲۲ سالگی تحصیلات پزشکی خود را به پایان رساند .پس از اتمام تحصیل، رامپور را به قصد بهوپال ترک کرد و به عنوان طبیب مخصوص نواب جهانگیر محمد خان منصوب شد. نواب در سال ۱۲۵۲ قمری به او لقب «ناظم جهان» را اعطا کرد. بعدها در منطقه مالوه به دلیل مهارت در درمان، به «مسیح مالوه» شهرت یافت .او کتاب‌های متعددی به فارسی نگاشت. معروف است که برای تألیف «اکسیر اعظم» حدود ۳۰ سال و برای «محیط اعظم» ۱۸ سال وقت گذاشت .درباره تاریخ دقیق فوت او اختلاف نظر وجود دارد. منابع متأخر معمولاً سال ۱۳۲۰ قمری (۱۹۰۲ میلادی) را ذکر کرده‌اند، هرچند برخی منابع قدیمی‌تر سال ۱۹۰۱ میلادی را ثبت کرده‌اند .