ابوبکر محمد بن هاشم و ابوعثمان سعید بن هاشم هر دو اهل بصره (یا موصل) بودند و به دلیل انتساب به منطقه «خالدیه» یا جدشان «خالد»، به خالدی معروف شدند. ابوعثمان در سال ۳۷۱ هجری قمری و ابوبکر حدود سال ۳۸۰ هجری قمری درگذشتند.آن‌ها از نزدیکان و شاعران خاص سیف‌الدوله حمدانی بودند و ریاست کتابخانه او را بر عهده داشتند. ابوبکر محمد ادعا کرده بود که هزار جلد کتاب را حفظ است.معاصران آن‌ها را متهم می‌کردند که اگر شعر زیبایی از شاعری (زنده یا مرده) می‌دیدند، آن را به نام خود ثبت می‌کردند. این کار از سر ناتوانی در سرودن نبود، بلکه «طبعشان این‌گونه بود».آن‌ها اغلب در سرودن شعر یا تألیف کتاب‌ها با یکدیگر همکاری می‌کردند و آثارشان به نام هر دو ثبت می‌شد.علاوه بر «التحف و الهدایا»، از دیگر آثار مشترک آن‌ها می‌توان به «دیوان الخالدیین»، «الأشباه و النظائر» (در باب شعر) و «اخبار الموصل» اشاره کرد.