جوزف پیتر ماریا استرن (۲۵ دسامبر ۱۹۲۰ – ۱۸ نوامبر ۱۹۹۱)، نظریه‌پرداز ادبی بریتانیاییِ زادهٔ چک و از صاحب‌نظران برجسته در حوزهٔ ادبیات آلمانی بود.او در خانواده‌ای یهودی در پراگ (چکسلواکی) متولد شد. تحصیلات خود را در پراگ، وین، مدرسهٔ «بری کانتی» در گلامورگان و کالج سنت جان در کمبریج گذراند و در سال ۱۹۴۷ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کمبریج دریافت کرد. در دوران جنگ، او در ارتش چکسلواکی در تبعید خدمت کرد. وی سپس به تدریس در کالج بدفورد لندن پرداخت و در سال ۱۹۵۲ به دانشگاه کمبریج (کالج سنت جان) بازگشت.او از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۶ استاد زبان و ادبیات آلمانی در «یونیورسیتی کالج لندن» بود. استرن پژوهشگری پرکار در زمینهٔ ادبیات آلمانیِ سده‌های نوزدهم و بیستم به شمار می‌رفت؛ او آثاری دربارهٔ نیچه، کافکا، یونگر، ریلکه و مان نوشت و ویراستاری مجموعهٔ «نقاط عطف در ادبیات جهان» (Landmarks in World Literature) را بر عهده داشت. یکی از تأثیرگذارترین آثار او کتاب «دربارهٔ رئالیسم» (۱۹۷۳) است. او همچنین به خاطر پژوهش خود با عنوان «هیتلر: پیشوا و مردم» — که به چندین زبان ترجمه شده است — شهرت دارد.