لالاییها از زبان پدر با ارتباط مستقیم و صریح شاید برای اولین بار در زبان فارسی توسط عابد کریمی اتفاق افتاده باشد. این نمونه میتواند جایگاه سنتی و در حال تحول وظایف پدر و مادر در ارتباط با نوزاد را به چالش بکشد و نگاهی متفاوت به زندگی مدرن امروزی داشته باشد. لالایی پدرانه نمونهای نادر و شاید ناملموس در فرهنگ و جوامع سنتی باشد. در این جوامع که کم و بیش ما هم از آن مثتسنی نیستیم مادر را موظف به در آغوش کشیدن و نگهداری از نوزاد میدانند. عابد کریمی شاعر، طنزپرداز، روزنامهنگار و نویسنده و تهیهکننده رادیو و تلویزیون و... لالایی را نه از زبان سنتی مادر بلکه برای اولین بار با زبان پدرانه اما لطیف و با رویکردی کاملا متضاد و نوآورانه به آواز درآورده است. زبان محاوره لالایی که لازمه این گروه سنی بوده، این احساسات را با هیجانی پدرانه و شیطنتی طنزگونه به نوزاد منتقل و او را به درگیر شدن در واقعیت زندگی حقیقی در مسیر آینده فرا خوانده است