مریم مافی ، متولئ 1338 ، نویسنده و مترجم ایرانی است.  اگرچه پدر و مادرش، هر دو در عرصه‌های مرتبط با کشاورزی فعالیت می‌کردند اما او شیفته ادبیات شد. در سال‌های دبیرستان معطوف به داستان‌های بانو سیمین دانشور شد و حتی در همان زمان – یعنی یک سال پیش از انقلاب – افتخار دیدار با او نیز برایش حاصل آمد.

وقتی برای ادامه تحصیل به امریکا رفت، برای پایان‌نامه فوق لیسانس به همین داستان‌ها، نقبی زد و با محوریت رابطه ادبیات و جامعه کار کرد و حتی ترجمه 5 داستان کوتاه دانشور را با عنوان «صورتخانه دانشور» در سال 1989 منتشر کرد. اما تلنگری سبب شد تا او به سمت و سوی ادبیات کلاسیک فارسی و متون نظم گرایش یابد. مولانا جلال‌الدین محمد عامل این تحول او شد تا آنجا که خود معتقد است مورد عنایت و کرامت این عارف و شاعر قرن هفتم قرار گرفته است. «مریم مافی» که ا اکنون روزهای 57 سالگی‌ را می‌گذراند، علاقه‌مند به ترجمه اشعار مولانا به انگلیسی شد اما بی‌مراد و مرشد بود. البته همین کارش مورد توجه «نایجل واتس» (Nigel Watts) قرار گرفت و نخستین کارش در انتشارات «هارپرکالینز» (HarperCollins) به چاپ رسید. نویسنده «زمزمه‌های معشوق» (Whispers of the Beloved) اما آثار دیگرش چون «نوای نهان» و «باغ‌های یار» در سال‌های بعد به نشر سپرده شد. حالا او به چنان مرتبه‌ای در این عرصه رسیده که بر خلاف سیاق معمول، نه خود، که ناشر، به او سفارش کار می‌دهد