نوالا گاردنر مادر دیل و ایمی است که مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شده است. نوالا به مدت سی سال به عنوان پرستار، بیست و پنج سال به عنوان پرستار رسمی و پنج سال به عنوان ماما کار کرد. دانش پزشکی او به او کمک کرد تا فرزندانش را آموزش دهد و مطمئن شود که هر دو تحت درمان‌های خاص بیماری قرار می‌گیرند. در سال ۲۰۰۷، او کتاب پرفروش بین‌المللی «دوستی مانند هنری» را نوشت که جزئیات مبارزه پسرش و کمک‌های قابل توجهی را که از یک سگ گلدن رتریور ویژه به نام هنری دریافت کرده بود، شرح می‌دهد. او در سپتامبر ۲۰۱۱ از پرستاری بازنشسته شد تا دنباله کتاب را بنویسد و کار خود را با استفاده از سگ‌های آموزش دیده ویژه برای کمک به کودکان و بزرگسالان اوتیسمی در بریتانیا، با برنامه‌های مشابهی که قبلاً در اسپانیا و استرالیا توسعه یافته بود، پیش ببرد. او در گلاسکو زندگی می‌کند.