چیزی که جوکو بک را خاص می‌کند این است که ذن را صرفا چیزی برای «رسیدن به آرامش» یا فرار از مشکلات نمی‌دانست.وی تأکید می‌کرد باید همین زندگی روزمره را محل تمرین قرار دهیم: خشم، ترس، اضطراب، حسادت، روابط، کار و حتی مشکلات عادی زندگی.به زبان ساده، نگاه او تقریباً این بود: به‌جای اینکه دائماً بخواهیم احساسات ناخوشایند را از بین ببریم، یاد بگیریم آنها را همان‌طور که هستند ببینیم و تجربه کنیم.