معرفی اجمالی: مطبوعات یکی از ارکان دموکراسی و یکی از نهادهای جامعهی مدنی است که در ارائهی اخبار و اطلاعات و سازماندهی افکار عمومی نقش بسزایی دارد، اما عرصهی فعالیت مطبوعات عرصهی پرخطری است که بسته به نوع حکومتها و نگرش آنها نسبت به مطبوعات، دامنهی این خطر محدود یا گسترده میشود.نقش اول یعنی ارائهی اخبار و اطلاعات و... حکایت از اصل آزادی و عبارت دوم (ارتباط مطبوعات با حکومت) نشان از قدرت دارد. یک طرف، مسئلهی آزادی بیان و انتشار عقاید و آرا مطرح است و در طرف دیگر چگونگی برخورد حکومت با «آزادی».ترسیم حد و مرز بین آزادی و قدرت وظیفهی قانون است تا با معیارهای مشخص و قطعی راه تسلط و چیرگی یکی بر دیگری را سد نموده، ارتباط منطقی بین قدرت و آزادی را برقرار نماید.قانون مطبوعات به منزلهی وزنهی تعادلی است که بایستی روابط بین مطبوعات و حکومت را به نحوی تنظیم نماید تا مطبوعات نتوانند با تکیه بر اهرم آزادی و بیان مغرضانه به حریم دولت تجاوز کنند و از طرف دیگر حکومت قادر نباشد با استفاده از زور مطبوعات را از حقوق خود محروم نماید. در این میان چگونگی تنظیم و تصویب قانون مطبوعات حائز اهمیت است. جانبداری و یکسویهنگری به نفع مطبوعات یا حکومت در مقررات قانونی آفتی است بس عظیم که علاوه بر مطبوعات و حکومت، تمام جامعه را در برخواهد گرفت.سیر تحول قوانین مطبوعاتی در ایران حکایت از آن دارد که تصویب و لغو قوانین مذکور بستگی به سیاستی داشته که حکومت وقت از آن پیروی میکرده است. هدف این تحقیق آن است که روند شکلگیری (تصویب) و لغو قوانین مطبوعاتی از انقلاب مشروطه تاکنون را با تکیه بر اوضاع و احوال سیاسی و تاریخی بررسی نماید تا به این ترتیب راه برای تصویب قانونی فارغ از زد و بندها و افراط و تفریطهای سیاسی فراهم گردد.این نوشتار در سه بخش ارائه گردیده:بخش اول به مفاهیم و مبانی نظری مطبوعات و قانون مطبوعات اختصاص دارد. در بخش دوم سیر تحول قوانین مطبوعاتی از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی و در بخش سوم روند تحولات در قوانین مطبوعاتی بعد از انقلاب اسلامی بررسی شده است.
درباره محمدرضا معین فرد
محمدرضا معین فرد نویسنده ایرانی متولد ۱۳۵۲ می باشد.
دسته بندی های کتاب سیر تحول قوانین مطبوعات در ایران