کتاب رنج های عزیز

رنج‌های عزیزو خیلی دوس داشتم. منو یاد دوران دانشجویی و خوابگاه انداخت و انگار داشتم خاطره‌بازی میکردم.لذت بردم از خوندنش شخصیت‌ها تخیلی و غیرقابل باور نبودن، بلکه انگار از دل جامعه بیرون اومده بودن.کاملا میشد با شخصیتهای داستان همذات پنداری کرد.هیچکس سیاه مطلق یا سفید مطلق نبود و یه جورایی می‌تونستی خودتو بذاری حتی جای آدم بده‌ی داستان و بهش حق بدی.

تا ابد یک تیکه از قلبم متعلق به این کتاب خواهد بود. ماندگار‌ترین رمان ایرانی بود که تا به حال خوندم. مطالعه شو قطعا توصیه می‌کنم❤️

خیلی خوب بود، یک روزه تمومش کردم.قدرت قلم خانم جهانگیری عالیه.اولش با خواندن عیارسنج فک کردم با یه داستان معمولی طرفم.اما پرداخت داستان،فضاسازی و شخصیت پردازی قوی بود. در کل از خواندنش لذت بردم.توصیه میشه

این کتابو خیلی دوس داشتم.منو خیلی تحت تاثیر قرار داد.بخصوص وقتی فهمیدم براساس واقعیت نوشته شده و توی تقدیم کتاب اومده بود: برای فاطمه، باشد که روح دردمندش آرام گیرد.تحقیق کردم ببینم جریانش چیه و فاطمه کی بوده؟بعد که ربطشو ب کتاب فهمیدم واقعا تا چند روز ذهنم درگیرش بود.هنوزم از شوک این کتاب بیرون نیومدم.انقدر که ذهنمو درگیر کرده بود.خیلی کتاب قشنگ و عجیبی بود.خوندنشو توصیه میکنم.

همه چی خیلی باورپذیر و ملموس بود.الکی داستانو کش نداده بود.شسته رفته و به اندازه بود همه چیز.با اینکه حول مسائل عاطفی و اجتماعی زنان بود،اما منم به عنوان یه آقا از خوندنش لذت بردم.خوش خوان و تکنیکی بود و اون قسمتای مربوط به دانشگاه،منو برد به زمان دانشجوییم.😍

من این کتاب و تازه خوندم به شدت آبکی و ضعیف و کلیشه بود کلیشه و تکرار عشق استاد دانشجویی کلیشه حسادت رفیق کی گفته همه رفیقها حسودن؟ از کوزه همان برون تراود که در اوست