کتاب راز گشایی قتل عبدالحسن دیبا

در اولین روز اردیبهشت سال ۱۳۱۶ بود که تعدادی از ماموران ویژه اعزامی از پایتخت به صورت محرمانه وارد شهربانی ملایر شدند که در بین آنها فردی غیر نظامی و میان سال که به نظر می رسید از قشر مرفهین و صاحب منصبان مملکتی باشد، با چهره ای تکیده و غمگین دیده می شد، پاسبانان و ماموران حاضر با یکدیگر زمزمه می کردند که حاکی از تعجب آنها بود، چراکه دلیل محکومیت و حبس این فرد به ظاهر سرشناس مشخص نبود.ماموران حامل نامه محرمانه ای بودند که از اهمیت بسزایی برخوردار بود، لاجرم پس از تحویل نامه و سفارشات لازم که به صورت خصوصی و در اتاقی دربسته به "یاور جهانگیر تیموری" رئیس وقت شهربانی ملایر شد، فرد مورد نظر را تحویل و ملایر را به مقصد تهران ترک کردند. نامه مورد نظر توسط "سرپاس مختاری" رئیس کل شهربانی کشور خطاب به شهربانی ملایر اینگونه نوشته شده بود: "عبدالحسین دیبا" از زندان مرکزی تحت الحفظ به زندان ملایر انتقال داده می شود، مشارالیه باید در زندان منفردی توقیف و حتی با زندانبان آنجا تماس نداشته باشد، ماموران مخصوص طرف اطمینان برای مراقبت او در زندان بگمارید و نهایت مواظبت را کنید که به هیچ وجه مکاتبه با خارج نداشته و پیغام به خارج ندهد و از انتقال مشارالیه به آنجا کسی حتی ماموران دولت هم نباید اطلاع پیدا کنند و هر کسی از شما سوال کرد، تکذیب کنید و در مراقبت او غفلت نورزید که موجب مسئولیت شدید خواهد بود.