من کلاً به رمانهای تاریخی علاقه دارم و «زندانی قلعه قهقهه» هم از اون کتابهایی بود که به خاطر فضای تاریخی و حالوهوای دوره صفویه جذبم کرد. چیزی که بیشتر از همه دوست داشتم این بود که تاریخ رو به شکل یک داستان دنبال میکردم و فقط با یک سری اطلاعات خشک تاریخی طرف نبودم. داستان در کل برام جذاب بود و باعث شد با علاقه ادامهش بدم. فضای کتاب و اتفاقاتی که در اون دوره میگذره برام جالب بود، مخصوصاً اینکه آدم رو با بخشی از فرهنگ و حالوهوای اون زمان آشنا میکنه. البته به نظرم بعضی قسمتها میتونست کمی کوتاهتر باشه و داستان گاهی کش پیدا میکرد، ولی در مجموع از خوندنش لذت بردم. شاید اگر کسی علاقهای به رمانهای تاریخی نداشته باشه، حجم کتاب یا بعضی قسمتها براش خستهکننده بشه، ولی برای من که این سبک رو دوست دارم، تجربه خوبی بود. در کل کتابی بود که از خوندنش راضی بودم و بیشتر از همه فضای تاریخی و داستانیش رو دوست داشتم.
سلام ایران کتاب عزیز یه سوال؟ چرا تو کتاب نشرآوای مهدیس کتاب۶۲۶ صفحه است و تو کتاب نشرسمیر ۵۵۹. نزدیک۷۰صفحه اختلاف داره؟ ایا تو کتاب نشر سمیر سانسور داره یا به خاطر فونت حروف هست؟
کتابی بسیار جذاب و خواندنی من ۲بار خوندمش ولذت بردم
خب چیکارکنم؟قضیه عشق وعاشقیه؟یا تاریخیه؟شاه اسماعیل دوم چندتازندانبان داشته؟