کتاب توران میرهادی

«توران میرهادی» جلد چهارم از مجموعه «متولد تهران» است. کتاب‌ها این مجموعه به معرفی مشاهیر تهران می‌پردازد. در مجموعه کتاب‌های متولد تهران، ملاک انتخاب افراد تهرانی بودن و کنشگری شهروندی آن‌هاست و سعی شده تا ضمن معرفی آن‌ها، برای شناساندن مکان‌ها و بازگویی تاریخ در دل قصه‌ها به بخش‌هایی از نماد هویتی تهران پرداخته شود.
این جلد از مجموعه به زندگی توران میرهادی می‌پردازد. توران میرهادی یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین شخصیت‌هایی است که در طول سال‌ها به کودکان ایران خدمت کرده است. او با تاسیس شورای کتاب کودک مرجعی برای شناخت بهترین کتاب‌های کودکان و نیز شناخت و درک صحیح ادبیات کودک بنا گذاشت و با منتشر کردن فرهنگنامه‌ی کودکان و نوجوانان، یکی از معتبرترین مجموعه کتاب‌های مرجع را به دست کودکان ایرانی رساند. او با تاسیس و مدیریت مدرسه فرهاد، نشان داد که اصول تربیتی باید بر چه اساسی استوار باشند. میرهادی کتاب‌هایی تالیف کرده که راهنمای مادران، معلمان و تسهیل‌گران گروه سنی کودک و نوجوان است.
توران میرهادی ۲۶ خرداد ۱۳۰۶ در شمیران تهران به دنیا آمد. پدرش یکی از مهندسانی بود که در پروژه راه‌اندازی راه‌آهن سراسری ایران فعالیت می‌کرد و مادرش، زنی آلمانی به نام گرتا دیتریش بود که در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ، هنر خوانده بود و در هنرستان کمال‌الملک، مبانی هنر و مجسمه‌سازی درس می‌داد. مادر، از علاقه‌مندان به زبان و فرهنگ ایرانی بود. در دوران کودکی دخترش، برای او قصه‌های برادران گریم و شعرها و ترانه‌های سرزمینش را می‌خواند و نشست‌هایی با حضور نویسندگان ایرانی ترتیب می‌داد تا دخترش را با ادبیات ایران آشنا کند. یکی از بهترین تجربیات او، خواندن شاهنامه در سن هفده‌سالگی و پیوند عمیقی بود که توران با این کتاب برقرار کرد. توران به واسطه‌ی مادرش زبان آلمانی را فراگرفته بود. بعد از آن فرانسوی و انگلیسی را نیز یاد گرفت. در سال ۱۳۲۴ وارد دانشکده علوم شد و به تحصیل در رشته طبیعی مشغول شد. در همین روزها بود که با بزرگانی چون جبار باغچه‌بان و محمدباقر هوشیار، دو تن از فعالان سوادآموزی، آشنا شد. او تصمیم گرفت به اروپا برود و در رشته علوم پرورشی و روانشناسی تحصیل کند. او سرانجام از دانشگاه سوربن، در رشته روان‌‌شناسی تربیتی فارغ‌التحصیل شد.
توران میرهادی معتقد بود که باید غم‌های بزرگ را به کار بزرگ تبدیل کرد و سراسر زندگی او، مصداق بارزی از همین جمله بود. تبدیل غم‌های بزرگ به کار بزرگ. از دست دادن همسرش، از دست دادن یکی از فرزندانش در جریان سیل، زندگی در دوران حساس تاریخی، سفر به اروپایی که بعد از جنگ به ویرانه تبدیل شده بود و وقایع ایران، همه او را بر آن داشت تا از تمام توان خود استفاده کند تا اندوه و رنجش را به چیزی ثمربخش بدل کند. او هجدهم آبان ۱۳۹۵ به دلیل سکته مغزی، در سن ۸۹ سالگی، چشم از دنیا فروبست.
«توران میرهادی» کتابی الهام‌بخش است که به مخاطبان انگیزه می‌دهد تا در راه زندگی بهتر برای همه تلاش کنند و بیاموزند که غم های بزرگ را به کار بزرگ تبدیل کنند.