کتاب «نژاد، قومیت و سیاست» نوشتهی ای. انیاکو و افرن ا. پرز که در سال ۲۰۲۱ توسط انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر شد، اثری مختصر اما بسیار متمرکز در مجموعه «عناصر نژاد، قومیت و سیاست» است؛ مونوگرافیای که با وجود حجم کم، چارچوبی نظری و تجربی ارائه میدهد که میتواند خوانش ما از روابط بین اقلیتها را در جامعهای متنوع همچون ایالات متحده دگرگون کند. نویسندگان تلاش میکنند توضیح دهند که چرا گروههای اقلیت، برخلاف تصور رایج درباره «همبستگی طبیعی»، گاهی در برابر یکدیگر مواضع دفاعی، بیاعتمادی یا حتی رقابتی اتخاذ میکنند. آنها برای پاسخ به این پرسش، مدلی دومحوری پیشنهاد میکنند که بر اساس «میزان آمریکایی بودن ادراکشده» و «مرتبه یا امتیاز نژادی ادراکشده» هر گروه بنا شده است. بر اساس این مدل، جایگاه هر گروه در این دو محور تعیین میکند که نسبت به دیگر اقلیتها چه واکنشی نشان خواهد داد: گروههایی که خود را یا از سوی جامعه در سطح آمریکاییبودن و منزلت بالاتری تجربه میکنند، در زمان تهدید احتمالی تمایل بیشتری به رفتارهای انحصارطلبانه دارند؛ در مقابل، گروههایی که جایگاه پایینتری دارند، واکنشهای متفاوتی بروز میدهند و گاهی همکاری یا همبستگی را ترجیح میدهند. متن، علاوه بر بخش نظری، بر دادههای تجربی تکیه دارد و از نظرسنجیهای طراحیشده و آزمایشهای رفتاری برای سنجش ادراک تهدید، اضطراب منزلتی و شکلگیری نگرشها استفاده میکند. کو و پرز نشان میدهند که سیاست اقلیتها را نمیتوان صرفا به تجربه مشترک تبعیض فروکاست. سلسلهمراتب داخلی میان اقلیتها که ریشه در تاریخ مهاجرت، طبقه اجتماعی، میزان جذب فرهنگی و نگاه عمومی به «آمریکایی بودن» دارد تأثیری تعیینکننده در روابط میان آنها دارد. بنابراین، روابط اقلیتها با یکدیگر نه تنها پیچیدهتر از دوگانه اکثریت-اقلیت است، بلکه دائما در حال بازتعریف از طریق ادراکات متغیر هویت، تهدید و منزلت است. این کتاب از این منظر اهمیت دارد که نقشهی نژادی ایالات متحده را فراتر از مدل سنتی سیاه-سفید ترسیم میکند و آن را به نظامی چندلایه و پویا بدل میکند؛ نظامی که در آن گروههای مختلف اقلیت، هر یک با بار تاریخی و موقعیت فرهنگی خود، در واکنش به تغییرات جمعیتی یا سیاسی مسیرهای متفاوتی را دنبال میکنند. نویسندگان همچنین نشان میدهند که همبستگی اقلیتها شکلی طبیعی یا خودکار ندارد. این همبستگی زمانی پایدار است که گروهها احساس کنند جایگاه نسبیشان تهدید نمیشود؛ هرجا این احساس شکل گیرد، رقابت یا فاصلهگیری میتواند جای همیاری را بگیرد. قوت اصلی اثر در مختصر بودن اما دقیق بودن آن است: چارچوب نظری روشن، شواهد تجربی قابل بررسی و توضیحی کارآمد از پیچیدگیهای روابط اقلیتها. هرچند همین اختصار باعث شده به زمینههای تاریخی یا تفاوتهای منطقهای آمریکا کمتر پرداخته شود، و مدل دومحوری نیز ممکن است در برابر واقعیتهای پیچیده هویتهای چندلایه سادهسازی محسوب شود، اما همچنان ابزاری کاربردی برای تحلیل رفتار سیاسی در جوامع متنوع است. محدودیت دیگر، وابستگی چارچوب به زمینه خاص ایالات متحده است و برای تعمیم آن به سایر کشورها نیاز به تطبیق نظری وجود دارد. در مجموع، «نژاد، قومیت و سیاست» متنی بهروز، موجز و نظریهپردازانه است که با ترکیب داده و تحلیل توانسته یکی از دقیقترین توضیحها درباره سیاستورزی میان اقلیتها را ارائه دهد. اثری مناسب برای دانشجویان و پژوهشگرانی که میخواهند سازوکارهای پیچیده هویت، جایگاه و رقابت را در جوامع چندفرهنگی بهتر درک کنند.
درباره افرن ا پرز
افرن ا پرز استاد علوم سیاسی و روانشناسی در دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس است، جایی که او مدیریت آزمایشگاه نژاد، قومیت، سیاست و جامعه را بر عهده دارد. او نویسندهی کتاب «سیاست ناگفته: نگرشهای ضمنی و تفکر سیاسی» است.