ملامحمد گیلانی متخلص به «حاجی» از شاعران شیعه مذهب دورخ صفوی است که در حدود 1050 ق تا 1110 میزیسته حاجی بیشتر عمر خود را در اصفهان گذرانده و در همین دوران اشعاری با چاشنی تصوف آمیخته به نازک خیالی و تشبیهات و تصاویر برآمده از سبک اصفهانی، با نظر به اشعار صائب سروده است.