لیبای (۷۰۱-۷۶۲م)، معروفترین شاعر چینی است که تا به امروز نبوغ شاعرانهاش در سرودن اشعار غنایی و عاشقانه مورد تحسین است. خوشبختانه بیش از ۱۰۰۰ شعر از اشعار وی باقی مانده است. وی سبک شاعری مخصوص بهخود دارد که با فرم ساختاری شاعران مداح و درباری پیش از او تفاوت آشکار دارد و جنبههای غنایی در شعر او بیش از شاعران پیشین است. لیبای معاصر با سلسله تانگ است و سبک شعری او در این دوران بهصورت خلاقانهای عرضه شده و بعدها مورد توجه شاعران چینی قرار گرفته است. از قرن بیستم، محافل دانشگاهی اشعار لیبای را بهطور گسترده و عمیق مورد مطالعه قرار دادهاند و زمینههای جدیدی در خصوص مضامین شاعرانه لیبای مطرح کردهاند. همچنین وی از جمله شاعران معروف مشرقزمین است که اشعارش همواره در پژوهشهای تطبیقی مورد توجه بوده است. مجموعه حاضر تلاشی است در معرفی لیبای و اشعار غناییاش برای مخاطبان فارسی زبان و آنها که مشتاقاند شاعران سرزمینهای دیگر را بهتر بشناسند و در رویای شاعرانه مردمی با فرهنگ و ملیتی متفاوت سهیم شوند. از آنجا که این موهبت آسمانی یعنی شعر از عمق جان انسانها سرچشمه میگیرد و بر ساحت دل و جان جاری میشود با هر زبان که آن را بشنویم نامکرر است.