در یکی از روزهای گرم نیمه ماه تموز سال 580 قمری کاروانی متشکل از گروه بازرگان و مسافران از سفر خوارزم، خراسان و ری به فارس باز میگشت، که بزرگترین زیباترین و زرخیزترین ولایتهای ایران بود. خطه یا منطقه فارس که میتوان آن را بهشت روی زمین دانست، با هوایی بسیار مساعد آثار باستانیای مانند خرابههای با شکوه پرسپولیس شهرت جهانی داشت. از یک سو به خلیج فارس و از سوی دیگر به کرمان و خوزستان محدود میشد. مشرف الدین منسوب به یکی از خانوادههای سرشناس شیراز بود.