همینطور که گوشم را به این سخنان سپرده بودم، کتاب زیستم را از کیف درآوردم. روی پایم قرارش دادم و جلدش را باز کردم. تاریخ امتحان ۲۴فروردین در صفحۀ اول، وادارم کرد تا صفحههای بعد را هم ورق بزنم. دستم را روی عکس امام خمینی و دستخط خودم کشیدم که زیر عکس نوشته بودم: «عالم محضر خداست. در محضر خدا معصیت نکنید». هنوز گوشم به سخنرانی بود.
«فنا یعنی به درگاه الوهیت افتادن. هر آدمی که اهل فنا باشه، هیچ ابایی نداره که امشب شب آخر عمرش باشه. برای چی؟ برای اینکه کل دنیا رو فانی میبینه. آیۀ شریفۀ قرآن، این رو همه بلدین: ((کلّ منْ علیْها فان)).»