کتاب همه‌چیز هیچ‌چیز

هزار و یک شب نوین؛ اگر قرار بود فقط یک عبارت برای توصیف این داستان‌ها گفت، چنین چیزی باید می‌بود. قصه‌های این کتاب تعبیر عنوانش هستند: از تمام عالم پرند اما اگر خوب نگاه‌شان کنی، چیزی از این جهان درشان نمی‌بینی. همه چیز اولین کتاب سعید ریاحی‌فر است؛ فیلم‌نامه نویس و کارگردانی که داستان‌هایش به سبک و مکتب خاصی تعلق نداند اما در آن‌ها رگه‌هایی از رئالیسم جادویی دیده می‌شود و گاهی خواننده را یاد داستان‌های بورخس می‌اندازد.

دختری به نام گندم زمینی از پدرشبزرگش به ارث می‌برد؛ تکه‌زمینی در ماه. پرندگان یک قالی ناپدید می‌شوند و همایون، خواننده‌ی بزرگی که حنجره‌اش زخمی است، یکی‌شان را پیدا می‌کند و خواندن و نخواندن را دوباره یاد می‌گیرد. درختان باغی خرم، پرورده با خاکستر مرده‌سوزی‌ها، قطع می‌شوند و به کارگاه نجاری یک سازنده‌ی ساز برده می‌شوند؛ صدای ساز این استا را فقط کسانی می‌شنوند که گوش‌شان در برابر صداهای این جهان بکر است و...

همه چیز و هیچ چیز صدای دنیای ماست به آوایی نو؛ برای گوش‌مان تازه است اما به جان‌مان آشنا.