کلیسا تنها نمایشنامهی سلین و از آثار کمتر شناختهشدهی اوست که در ۱۹۳۳ نوشته و در قالب کمدیای در پنج پرده منتشر شده است. نمایشنامهی کلیسا شخصیت اصلی رمان سفر به انتهای شب، باردامو، را همراهی میکند. نمایشنامه در مستعمرهای آفریقایی به نام براگامانس اتفاق میافتد و بهشدت به نقد سیستم استعماری و رفتارهای غیرانسانی اروپاییها در مستعمرات میپردازد. سلین با طنز تلخ و گزندهای، فساد، بیکفایتی و بیتفاوتی مقامات استعماری را به تصویر میکشد. شخصیتهایی الکلی و بیکفایت که نمادی از بیمسئولیتی و فساد نظام استعماری هستند. سلین از طریق گفتوگوهای تندوتیز نشان میدهد که چگونه این نظامها نهفقط به مردم مستعمرات آسیب میزنند، بلکه خود اروپاییها را نیز به ورطهی تباهی میکشانند.
این رمان را می توان داستان و افکار مردی در نظر گرفت که در سرنوشتی عاری از آرامش، سرگردان است—کاوشی تاریک و «نِهیلیستی» در سرشت انسان و رنج زندگی روزمره.