در جامعه، اغلب به افراد با آسیب جسمی یا ذهنی به عنوان افرادی که امیال و احساسات جنسی ندارند، نگاه میشود. درست است که مساله جنسی با با جذابیت جسمانی و جوانی مرتبط است و اگر اینگونه نباشد، این جذابیت کمتر میشود. ولی نباید به صرف نداشتن جذابیت جسمی و نیز فقدان حواس پنجگانه در افراد با مشکل جسمانی، از نیازهای جنسی این افراد غفلت کرده و اگر شاهد بروز آن باشیم، این امر برایمان جدید و غیرقابل باور باشد. اگر ما به این باور برسیم که تظاهرات جنسی یکی از بخشهای طبیعی و ضروری زندگی بشر است، دیگر انکار نیازهای جنسی افراد معلول به ویژه افراد با آسیب بینایی، انکار حق اساسی گروه بزرگی از انسانها خواهد بود.