عاشورا، جغرافیا ندارد. از شیعیان تا اهل کتاب و هندو و بودا، هر آن کس که دل در گرو محبت حسین(ع) داشته باشد، در ماتم او رخت عزا میپوشد و چشمی تر میکند. گویی حسین(ع)، حلقه وصل تمامی عاشقان دنیاست. یکی از نکات جالب در این ایام، روش هر منطقهای برای سنگ تمام گذاشتن برای عزای حسین(ع) است؛ این کثرت که در عین حال وحدت هم دارد، در عین رنگارنگی و تنوع، یک نقطه مشترک دارد و همین، نخ تسبیح هر محفلی است که به احترام سبط شهید پیامبر(ص) برپا شده است.
کتاب «محفل محترم» با در نظر گرفتن ریشهدار بودن این آیین، نگاهی انداخته است به محافل عزاداری در شهر یزد، به عنوان یکی از اصلیترین مراکز عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در ایام محرم. نویسنده در این اثر کوشیده با در نظر گرفتن محافل سنتی عزاداری، نمایی متفاوت از این آیین در شهری ارائه دهد که به «حسینیه ایران» معروف است.