این کتاب که در اصل بخش اول کتاب استاد و درس؛ صرف و نحو است،
به روش تدریس و آموزش اختصاص دارد و مولف در آن مطرح میکند که آنچه بیش از اصلاح کتب درسی حوزوی ضرورت دارد،
اصلاح همین روش آموزش است. استاد باید بیش از ورود به علم،
مجموعه طرح عملی، و بیش از طرح عملی، ظرفیت روحی و شهادت و بینش را در محصل فراهم آورد.
استاد در این کتاب، تدریسهای معمول را به نقد کشیده و معلوم میگردد که اینگونه تدریس که امروز هست،
باعث تنبلی افراد و تورم مباحث شده؛ درحالیکه با روشآموزی به افراد،
هم زودتر به نتیجه میرسیم و هم برداشتهای عظیمتر و غنیتری به دست خواهد آمد.