کتاب این هنر روان کاوی

«این هنر روان‌کاوی: رویاپردازی رویاهای پردازش‌نشده و گریه‌های ازهم‌گسیخته» اثر توماس اچ. آگدن، روان‌کاو و نظریه‌پرداز برجسته‌ی مکتب روابط موضوعی، یکی از آثار بنیادین در روان‌کاوی معاصر است. آگدن در این کتاب با الهام از آرای فروید، کلاین، وینیکات و به‌ویژه بیون، تعریفی تازه از ماهیت درمان روان‌کاوانه ارائه می‌دهد. او روان‌کاوی را نه صرفا مجموعه‌ای از تکنیک‌های بالینی، بلکه یک «هنر» می‌داند؛ هنری که در آن روان‌کاو به بیمار کمک می‌کند تا رویاهای پردازش‌نشده و گریه‌های ازهم‌گسیخته‌ی خود را رویاپردازی کند.
آگدن معتقد است که آسیب‌شناسی روانی انسان بازتابی از فروپاشی ظرفیت فرد برای «رویاپردازی» تجربه‌هایش است. او نشان می‌دهد که چگونه روان‌کاو می‌تواند با مشارکت در رویاپردازی بیمار، فضایی امن ایجاد کند تا بیمار بتواند تجربه‌های دردناک و غیرقابل‌تحمل خود را به چیزی قابل فهم و قابل تجربه تبدیل کند.
آگدن معتقد است که بسیاری از تجربه‌های روانی دردناک یا تروماتیک آن‌قدر خام و تحمل‌ناپذیرند که فرد نمی‌تواند آن‌ها را به شکل «فکر» یا «خاطره‌ی قابل روایت» تجربه کند. روان‌کاو در فرایند درمان باید بتواند این تجربه‌های ناتمام را «در ذهن خود رویا کند»؛ یعنی آن‌ها را احساس، تصور و به زبان تبدیل کند تا بیمار بتواند صاحب آن‌ها شود. او بر این باور است که روان‌کاوی نه تنها یک فرآیند علمی، بلکه یک تجربه‌ی عاطفی و زیسته‌شده است که نمی‌توان آن را به‌طور کامل به کلمات ترجمه یا توضیح داد و با مثال‌های بالینی دقیق و ظریف، نحوه‌ی بودن با بیمار را نشان می‌دهد و بر اهمیت تخیل و ناخودآگاه در درمان تأکید می‌کند.
یکی از مفاهیم مهمی که آگدن در این کتاب به آن می‌پردازد، «سوم تحلیلی» است. او این مفهوم را به عنوان سوبژکتیویته‌ی سوم و بی‌ناذنی توصیف می‌کند که به‌طور مشترک و ناخودآگاه توسط تحلیل‌گر و تحلیل‌شونده در فضای تحلیلی خلق می‌شود. این «سوم» نه صرفا جمع دو ذهن جداگانه است، بلکه موجودیتی سوم است که هم‌زمان متعلق به هر دو و هیچ‌کدام نیست. آگدن نشان می‌دهد که چگونه روان‌کاو و بیمار می‌توانند با هم فکر و رویا کنند و چگونه این فرآیند می‌تواند به بیمار کمک کند تا تجربه‌ی خود را بهتر «رویا» کند و بیشتر به وجود بیاید. او با استفاده از زبان، چیزی می‌گوید که از درون تجربه‌ی سوم تحلیلی برآمده و توسط آن تغییر یافته است.
«این هنر روان‌کاوی» برای روان‌کاوان، روان‌درمانگران و متخصصان سلامت روان نوشته شده است و به‌ویژه برای کسانی که به روان‌کاوی عمیق، نظریه‌ی ناخودآگاه و رابطه‌ی درمانگر و بیمار علاقه دارند، خواندنی و جذاب خواهد بود. آگدن سعی کرده به ما نشان دهد که چگونه درمان تحلیلی می‌تواند به انسان‌ها کمک کند تا به جای سرکوب یا فرار از رنج‌های روانی، آن‌ها را در بافت رویاها و قصه‌ی درون خود جذب کرده و متولد شوند.