این کتاب با هدف بازتعریف مفهوم مدیریت آموزشی از منظر علمی، کاربردی و تجربی، کوشیده است تا میان نظریههای نوین مدیریتی و واقعیتهای میدانی نهادهای آموزشی پیوندی ساختاری برقرار سازد. تمرکز اصلی اثر بر آن است که چگونه میتوان با بهرهگیری از دادهها، فناوری، و بینش انسانی، به تصمیمسازی موثر در محیطهای آموزشی دست یافت