اصل برائت، یکی از بنیادیترین اصول در نظامهای حقوق کیفری معاصر است که ریشه در اندیشههای عدالت طبیعی، کرامت انسانی و حاکمیت قانون دارد. این اصل در معنای عام خود بیانگر آن است که هر شخص تا زمانی که جرم او در دادگاهی صالح و با رعایت تمامی تشریفات قانونی اثبات نگردیده، بیگناه فرض میشود