در میان اختیارات و ابزارهایی که دولتها برای حفظ نظم عمومی و صیانت از امنیت جامعه در اختیار نیروهای انتظامی و مسلح خود میگذارند، هیچچیز به اندازه «اجازه استفاده از سلاح» حساس، سنگین و پرمخاطره نیست. این اجازه، در لحظهای کوتاه و گاه در شرایطی آکنده از فشار، استرس و ابهام، میتواند سرنوشت یک انسان را تغییر دهد؛ حیاتی را پایان ببخشد یا حیاتی را نجات دهد