عارفی که آیتالله بهجت دربارۀ او فرموده بودند: «آیندگان قدر او را خوهند شناخت.»، و آیتالله حسنزاده آملی فرمودند: «من در تألهی فانی شدم.» زندگینامه، ویژگیهای شخصیتی، کرامات، از منظر بزرگان و برخی اندیشهها و گفتارها و دستورالعملها بخش هایی از این کتاب هستند. در بخش معرفی اندیشهها، گزیدهای از نوشتارها و گفتارهای این عارف برجسته در هفت موضوع نماز، ولایت اهلبیت، سیروسلوک، مباحث سیاسی-اجتماعی، مرگ، دنیا، و تفکر آورده شده است. این کتاب دارای دو ضمیمه است. ضمیمۀ اول گذری اجمالی بر عارفان و عالمان همدان در طول تاریخ است که حدود پنجاه عارف و عالم همدان را طی ده قرن اخیر معرفی اجمالی میکند. ضمیمۀ دوم مروری بر حیات عالم عارف مرحوم آیتالله سیدمحمد حسینی آقانجفی همدانی است. وی از دوستان نزدیک مرحوم تألهی است و در نجف اشرف تحصیل نموده است. او از شاگردان عارف بزرگ مرحوم سیدعلی قاضی است.
حضرت استاد علامه حسنزاده آملی (دام ظله العالی) در سفری که به همدان داشتند، محضر آیت الله تألهی میرسند. مرحوم آیت الله تألهی نکاتی فرموده، و کمی درباره (ذکر) سخن گفتند. جناب علامه حسنزاده در پیرو کلام ایشان میفرمودند: شرط بسیار مهم تأثیر اذکار و ادعیه و نظایرها طهارت انسان است که صرف لقلقه لسان سودی نبخشد. بلکه مبادا موجب قساوت و دوری هم بشود زیرا که ذکر عاری از فکر است یعنی قلب بی حضور است، و قلب بی حضور چراغ بی نور است و شخص بی نور از ادراک حقایق دور است. و مثل ذکر بی حضور مثل کوری است که در دست او مشعل نور است.