کتاب از بوسه ای آغاز شدیم

در معرفی این کتاب که در نشر «گویا» منتشر شده است، خوندم: «محمود درویش اهل زندگینامه نوشتن نبود و به این قضیه چندان روی خوش نشان نمی‌داد. آنچه در پی می‌آید تنها خودنوشتی است که از او به جا مانده و در آن درباره زندگی، برخی از دوره‌ها و مراحل مهم زندگی‌اش توضیح می‌دهد.» کاملترین زندگینامش که خود محمود درویش نوشته توی این کتاب اومده و برای من خیلی جالب بود. مخصوصا سفرش به مسکو و پاریس

عشقی هست / که از کنار ما می‌گذرد؛ / نه خودش می‌داند / و نه ما می‌دانیم..!/ از همین کتاب

♦️ *هیچ ایرادی ندارد گذشته‌ی ما / بهتر از حالِ ما باشد / اما این‌که حالِ ما/ بهتر از فردای ما باشد/ بسیار ترسناک است!/ محمود درویش چقدر توی این کتاب وضعیت مارو دقیق توصیف‌کرده

عشقِ نیرومندِ من به خانه، در تبعید یا در دیاسپورا رشد کرد. وقتی در خانه هستید، خانه را بزرگ نمی‌دارید و اهمیت و صمیمیتِ آن را احساس نمی‌کنید، اما وقتی از خانه محروم می‌شوید سراپای وجودتان آرزو و اشتیاق می‌شود برای رسیدن به خانه، انگار ایستگاهِ پایانی و هدفِ نهاییِ تمامِ سفر است. این تبعید بود که مفهومِ خانه و میهن را در من ژرفا بخشید، زیرا تبعید، نقطه مقابل آن دو بود.» از همین کتاب خوندم. ما قدر میهن رو نمیدونیم