کتاب نیایی که آدم (ع) ساخت

کتاب دنیایی که آدم(ع) ساخت قصه‌ای از حضرت آدم است اما نه آنچنان که تاکنون گفته و شنیده شده است. ایدۀ نگارش کتاب بر حسب گفته‌ای از امام خمینی در کتاب مصباح‌الهدایه در ذهن نویسنده شکل گرفت. آنجا که می‌گوید ذات اقدس الله، حقیقتی است که زیر پرده‌های نور و حجاب ظلمت مخفی است و برای ظهور و کشف اسرار خزائن، خلیفۀ الهی غیبیه‌ای لازم است که نور او را منعکس کند. نویسنده می‌گوید بنابراین ابتدا نظم و تقدم و تأخر‌های خداوند اعم از اینکه چرا از مأموریت در قبال «اسماء هولاء» شروع کرد و چرا با «القاء کلمات» ختم کرد، مدنظر قرار گرفت و سپس چینش روایات در آن نظم انجام گرفت و در نهایت قصه‌ای مبتنی بر روایات اما چیده شده در ساختار آیات نظام یافت. تمام فصل‌های کتاب همچون دانه‌های تسبیحی هستند که نخ آن، امر ظهور است و بنابراین می‌توان کل کتاب را امر ظهور و ماجراهایش نامید.

این شیوه باعث کشف زوایایی جدید در قصۀ حضرت آدم شد که به‌گفتۀ نویسنده اتصال عجیبش با آخرالزمان را فاش می‌کند. پروژه‌ای عجیب که با آدم آغاز می‌شود و گام‌به‌گام تاریخ را به‌سوی مطلع الفجر در بر می‌گیرد. گام‌های بعدی در مقطع‌‌های نوح(ع)، ابراهیم(ع)، موسی(ع)، عیسی(ع)، دوران اسلام تا انقلاب اسلامی هر کدامشان جلدی از جلدهای بعدی این کتاب خواهند شد. نویسنده می‌گوید شاید بتوان گفت همۀ‌ تاریخ یک قصه است و آن قصۀ‌ خداست و این قصه مبتنی بر آیات و سپس با روایات دنبال خواهد شد.