فضایی آزاد و خلاقانه، تجربه میکنند، آزمون میکنند، شکست میخورند، میسازند، و مهمتر از همه، میآموزند. در نظامهای آموزشی سنتی، بازی گاهی بهعنوان عنصری حاشیهای یا غیرضروری در نظر گرفته میشد، اما یافتههای جدید روانشناسی تربیتی، علوم اعصاب، و مطالعات آموزشوپرورش بهروشنی نشان دادهاند که بازی، زیربنای اصلی رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانشآموزان است. هر حرکت، تعامل و انتخاب در فرآیند بازی، میتواند بازتابی از ساختار ذهنی، هیجانی و رفتاری کودک باشد