عباس امیرانتظام از معدود بازماندگان مبارز ملی به رهبری دکتر مصدق است که هم عضو شورای مرکزی و هم عضو هیئت اجرای نهضت مقاومت ملی بوده است و در آن دوران که روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲ یکی از برجستهترین ایام آن است، سرپرستی کمیتهٔ دانشگاه و امور مربوط به آن را در نهضت مقاومت ملی به عهده داشته است.
وی بهسبب باوری که به راه و شخصیت مرحوم مهندس بازرگان داشت، همزمان با تأسیس نهضت آزادی به عضویت آن درآمد. لیکن پس از مدت کوتاهی برای تکمیل تحصیلات خود رهسپار فرانسه و امریکا شد و پس از فراغت از تحصیل در دانشگاه برکلی، در سال ۱۳۴۹ به ایران مراجعت کرد و در سال ۱۳۵۷ در جریان انقلاب مجددا در کنار مهندس بازرگان قرار گرفت. پس از پیروزی انقلاب از سوی مهندس بازرگان به سمت معاونت نخستوزیر و سخنگوی دولت موقت برگزیده شد و اوایل تابستان ۱۳۵۸ به عنوان سفیر در پنج کشور اسکاندیناوی به سوئد رفت.
پس از اشغال سفارت امریکا توسط دانشجویان پیرو خط امام متهم به جاسوسی به نفع امریکا شد و در دادگاه انقلاب محکوم به حبس ابد گردید. وی قدیمیترین زندانی سیاسی در ایران است و در سال ۱۹۹۷ موفق به جایزهٔ جهانی حقوق بشر شد.
عباس امیرانتظام متولد ۲۷ مرداد ۱۳۱۱ خورشیدی در تهران بود که در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۷ خورشیدی درگذشت. سیاستمدار ایرانی، معاون نخستوزیر و نیز سخنگوی دولت مهدی بازرگان، عضو شورای رهبری جبهه ملی ایران بود. امیرانتظام نخستین و قدیمیترین زندانی سیاسی پس از انقلاب ایران بهشمار میرفت که از تاریخ ۲۸ آذر ماه ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۵ خورشیدی در حبس به سر برد.