اثر هنری به عالی ترین درجهی کمال نمی رسد مگر وقتی که ریشه بگه ساختگی اش از یاد برود و وجود آن درنظر ما حقیقت برهنه و مجرّد جلوه نماید. این پندار پر شکوه غالبا با تولستوی دست می دهد؛ از بس حکایاتش رنگهای حقیقت محسوس دارد، هرگز کسی جرئت این تصور را که شخصیتهای او ابداعی باشند، به خود راه نمی دهد. وقتی تولستوی میخوانید گمان می برید که از پنجرهای گشاده، به جهان واقعی می نگرید، همین و بس! (از کتاب; تولستوی نوشتهی اشتفان تسوایک) این کتاب حاوی سه حکایت جذاب به نامهای «اسبها و انسانها»، «قربانی » و «ارباب و کارگر» از این نویسنده نامدار است.