کتاب تأثیر هنرهای نمایشی

هنرهای نمایشی درمانگرا حوزه‌ای میان‌رشته‌ای و در عین حال عمیقا تخصصی است که در تقاطع هنرهای نمایشی، روان‌شناسی بالینی، عصب‌شناسی شناختی و علوم تربیتی جای می‌گیرد. این حوزه که در ادبیات علمی معاصر با عناوینی همچون دراماتراپی، تئاتر درمانی و هنرهای نمایشی در سلامت روان شناخته می‌شود، به عنوان یکی از شاخه‌های اصلی هنردرمانی‌های خلاق محسوب می‌گردد و در بیش از چهل کشور جهان به عنوان یک حرفه سلامت روان معتبر و مبتنی بر شواهد شناسایی شده است. آنچه هنرهای نمایشی درمانگرا را از سایر رویکردهای هنردرمانی متمایز می‌سازد، ماهیت کنش‌محور، پویا و تعاملی آن است که در آن از تمامی عناصر بنیادین هنرهای نمایشی از جمله نقش‌آفرینی، بداهه‌پردازی، حرکت، صدا، قصه‌گویی، نمایش عروسکی و بازی‌های نمایشی برای دستیابی به اهداف درمانی و ارتقای سلامت روان استفاده می‌شود. این حوزه بر این اصل بنا نهاده شده است که فرآیند خلاقانه بیان، تخلیه هیجانی و بازنمایی نمادین تجربه‌ها از طریق کنش نمایشی می‌تواند به بازسازی معنا، بازیابی حس عاملیت و کاهش بار روانی ناشی از رنج‌های فردی و شغلی بینجامد.