کتاب نسخه‌های گیاهی حنجره برای حنجره‌ای سالم در طب سنتی

حکیمان طب سنتی برای حنجره یا مزمار(از آلات موسیقی استوانه‌ای شبیه سرنا)، سلسله مراتبی از کارکردها را قائل بودند که هر یک در جایگاه خود، اهمیتی حیاتی داشت. وظیفه اصلی و اشرف این عضو، بی تردید "تولید صوت" و "ابزار نطق" بود. 

در نگاه ایشان، مزمار یک آلت موسیقیایی طبیعی و زنده بود که ماده اولیه آن، یعنی "هوا" یا "نفس"، از ریه ها برمیخاست و به اراده نفسانی که از دماغ (مغز) صادر میشد، در این تنگنای غضروفی به صوت تبدیل میگردید. آنان معتقد بودند که عضلات دقیق و کوچک حنجره، به مثابه انگشتان نوازنده ای ماهر، به فرمان روح ناطقه عمل میکنند. با انقباض و انبساط این عضلات، دهانه مزمار تنگ یا گشاد شده و کشش لازم در اجزای صوتی آن ایجاد میشود. این تغییرات، هوای بازدم را به ارتعاش درآورده و زیر و بمی صدا (حدت و غلظت صوت) را پدید می آورد. بدین ترتیب، حنجره نه فقط یک عضو فیزیکی، بلکه تجلیگاه مادی اندیشه و کلام و مهمترین ابزار ارتباطی انسان برای بیان مفاهیم پیچیده و احساسات درونی تلقی می شد...