کتاب شاهد خاموش

شب کریسمس است و در خانه‌ی کیسی و مایک واتسون همه‌چیز آرام پیش می‌رود که تلفن زنگ می‌خورد. مسئول رابط خانواده‌های سرپرست پشت خط است و با شرمندگی می‌گوید که برای همان شب باید کودکی را جای بدهند. «شاهد خاموش» نوشته‌ی کیسی واتسون از همین تماس آغاز می‌شود؛
کودکی که قرار است به این خانه بیاید، دختری دوازده‌ساله به نام بلاست که حدود یک هفته است در سیستم مراقبت از کودکان به سر می‌برد. ناپدری‌اش با آسیب جدی سر در بیمارستان بستری است و بین مرگ و زندگی دست‌وپا می‌زند.
مادرش به اتهام اقدام به قتل همسرش در بازداشت است، هرچند می‌گوید تنها از خودش دفاع کرده است. خشونتی که ظاهرا میان بزرگ‌ترهای خانه بار دیگر شعله‌ور شده، حالا زندگی بلا را زیر و رو کرده و او را در شبی به خانه‌ای غریبه آورده که قرار بود پر از شادی باشد. بلا تنها کسی است که می‌داند آن شب چه گذشته، اما از گفتن حتی یک کلمه خودداری می‌کند.
محور اصلی کتاب همین سکوت و پرسشی است که پشت آن پنهان شده است. واتسون و خانواده‌اش می‌کوشند در شلوغ‌ترین و بی‌قرارترین روزهای سال، حس امنیت را برای دختری تدارک ببینند که ترس زبانش را بسته است. از طرف دیگر حقیقت ماجرا فقط در ذهن همین دختر است و کسی جز او نمی‌تواند روایت دقیق آن شب را بازگو کند. روایت از زبان خود کیسی و به‌صورت اول‌شخص پیش می‌رود، با لحنی داستان‌وار که ماجرای حقوقی و ماجرای انسانی را کنار هم نگه می‌دارد.
«شاهد خاموش» برای بزرگسالان نوشته شده و موضوعش، به‌ویژه در بخش‌هایی که به خشونت و آسیب کودک مربوط می‌شود، سنگین است.